Friday, February 11, 2005

ഹൃദയമുരളി (Sujatha)

If you ask me which one I consider as the most beautiful and touching poem I ever read, I will definitely vote this short poem:

The music of silence
Entered my heart
And made seven holes
To make it a flute

This was written by a gifted girl named Sujatha, a few months before her death by heart disease. I don't know whether her disease was due to holes in the heart though...

No other poem has touched my heart as this little poem...

ഞാനിതിനെ തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യാന്‍ പലതവണ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടു്‌. ഒന്നും ഈ കവിതയുടെ നൂറിലൊന്നു വികാരം പോലും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. ഒരു വിഫലശ്രമം (1984) താഴെച്ചേര്‍ക്കുന്നു:

ഈ നിശ്ശബ്ദത - ഉണ്ടിതിന്നൊരു നറും സംഗീതം - ഇന്നെന്റെയീ
ഗാനത്തിന്നു വിതുമ്പി നിന്ന ഹൃദയം തന്നില്‍ക്കടന്നിട്ടിതാ
ഞാനോരാതെ, യതിന്റെയുള്ളിലതുലം ദ്വാരങ്ങളേഴെണ്ണമി-
ട്ടാനന്ദാമൃതമേകിടുന്ന മുരളീനാദത്തെയുണ്ടാക്കി ഹാ!


Does anyone know any other poem by Sujatha? She had written poems in English and Malayalam. I was a small boy when I heard about her death and this poem.

2005/11/17:

ഇതിന്റെ ഞാന്‍ ചെയ്ത മറ്റു ചില പരിഭാഷകള്‍ കൂടി കാണണമെന്നു പലരും ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഓര്‍മ്മയുള്ള രണ്ടെണ്ണം താഴെച്ചേര്‍ക്കുന്നു:

1.

മൌനസംഗീതമിന്നെന്റെ
ഹൃത്തില്‍ താമസമാക്കിയോ
ഏഴു ദ്വാരങ്ങളിട്ടിട്ടൊ-
രോടപ്പുല്‍ക്കുഴലാക്കുവാന്‍?

2.

മധുരമൊഴി തൂകിടും നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കെന്റെ
ഹൃദയമൊരു സംഗീതഗേഹമായ്‌ത്തീരവേ
സുഷിരമതിലേഴെണ്ണമിട്ടുവോ, രമ്യമാം
കളമുരളിയാക്കിക്കലാശം മുഴക്കുവാന്‍?


കൂടുതല്‍ പരിഭാഷകള്‍ക്കു്‌ സുനിലിന്റെ വായനശാലയിലെ ഈ ലേഖനവും അതിന്റെ പിന്മൊഴികളും വായിക്കുക.

2 Comments:

Blogger -സു‍-|Sunil said...

Umesh, This is really fantastic. I read your translation also. I think you can do better. I thought and thought and thought. Atlast I found that these lines can not be translated!

2:44 AM  
Blogger നമ്പൂതിരിപ്പാട് said...

ശരിയാണ് ഉമേശാ, ഇത്രേം കൊര്‍ച്ച് വരികളില്‍ ഇത്ര മനോഹാരിയായ ഒരു കവിത ഞാന്‍ ഇതിന് മുമ്പ് കേട്ടിട്ടില്ല. സംശല്ല്യ.

അങ്ങേടെ തര്‍ജ്ജമ ഞാനും വായിച്ചു. പക്ഷെ ഒന്നുങ്കൂടി ശ്രമിച്ചാല്‍ അങ്ങെയ്ക്ക് നന്നാക്കാന്‍ പറ്റും ന്നന്ന്യാ എന്‍റെ വിശ്വാസം.

എന്തായാലും മൂലകവിത ഹൃദയഹാരി തന്നെ. അതില്‍ തര്‍ക്കല്ല്യ...

സ്നേഹത്തോടെ,
മുതുര്‍ശ്ശ്യമ്പൂരി

1:40 AM  

Post a Comment

<< Home